صائن الدين على بن تركه

247

چهارده رساله فارسى ( فارسى )

همين مكان و زمان و متعلقات احوال كون و امكان اقامت « 1 » صلاة جمعى نمايد و اين معانى كه او را روشن گشته و بدان متحقق شده ، مصدر به فاتحهء سبع المثانى ختمى مؤدى گرداند و به اركان « 2 » تقلبات نزول و عروج آن فايز گردد ، تا منتهى به قعود در « مقعد صدق » گردد و به وصول « دارالسلام » سلام تمام انجام شود . و ليكن اين را به ميامن قرابت و وراثت حضرت ختمى توان يافت « 3 » . « اين راه به خود بريد نتوان » . و بعد از اين مرتبه سالك را سرمايهء آن پيدا شود كه ديگرى را از كمال بهره‌ور گرداند ، و نصيبى از نصاب علم و معرفت به اصناف طلبهء كمال از فقرا و مساكين و ابناى سبيل و اهل اعمال و غيرهم تفرقه گرداند . همين است نهايت معارج « 4 » عموم مردم از منتهجان طريق تحقيق كه به همراهى رفيق توفيق به سرحد كمال خاصهء خود راه برده باشند ؛ و نام انسان به حقيقت بر ايشان اطلاق شده نه به مجاز « 5 » . جهدى بكن ار پندپذيرى دو سه روز * تابو كه رسى به گوهر جان افروز چه همهء افراد انسانى را سرمايهء اين قابليت داده‌اند « 6 » . فريدون فرخ فرشته نبود * ز مشك و ز عنبر سرشته نبود و اما منازل خاصهء ختمين اولا ختم ولايت را مقدم داشته جهت قرب احتظاى « 7 » عموم كمل به ولايت . و صوم اشارت بدان است از روى اختفا « 8 » ميانهء اعمال بشرى . و همانا خاتم طريقة المشايخ ، شيخ سعد الدين حموى - قدس اللّه سره العزيز - رساله‌اى در اين باب نبشته « 9 » و بيان اختصاص محبوب بدان كرده از آنجا تحقيق اين سخن بجويند . و آخر همه ختم نبوت است و آن مشار اليه به

--> ( 1 ) - ب : افات . ( 2 ) - ب : و اركان . ( 3 ) - ب : ع . ( 4 ) - ب : هموم . ( 5 ) - ب : نه مجاز ، بيت . ( 6 ) - ب : بيت . ( 7 ) - ب : استنطاء . ( 8 ) - ب : انتفا . ( 9 ) - م 2 : نوشته .